Ga naar de inhoud

8. Jarig in Parijs

Er hangen slingers in de stad, meer specifiek in de kamer en op mijn balkon. En cadeautjes! Marjan is er en daarmee is mijn verjaardag ook heel speciaal. Het is de zoveelste keer, maar de eerste in Parijs. Het is fijn om de komende dagen weer even samen te zijn. We halen een paar van die lekkere gebakjes die je hier om de hoek kunt kopen, de Bijenkorf is er niets bij. Diverse felicitaties bereiken me van verre en gemakkelijk per whatsapp. Superlief en hartverwarmend. 

Mijn jongste broer bericht me dat hij het geweldig vindt dat ik de ruimte neem voor mezelf in Parijs en dat dat toch een groots cadeau is. En dat is het. Meer in detail heb ik in Parijs sowieso al mooie cadeautjes mogen ervaren. Dat realiseer ik me wanneer Marjan zich lekker in het zonnetje op het terrasje van Vertical Art settelt en ik eerst nog even fijn mag gaan klimmen. 
Het ontdekken van dit café met bijbehorende klimmuur was al een geweldig cadeau. Een ander pareltje kwam tevoorschijn in het Kerkje van Saint Éphrem, waar een op zich mooi celloconcert werd afgesloten met een wel heel bijzondere toegift. Verder het vrolijk makende cafeetje ZigZag. En dan weer een dansvoorstelling van La Fabrique de la Dance.
En zo gaat het maar door.  

Zo gaan Marjan en ik naar het Picassomuseum. Bij aankomst blijkt het niet te druk en bovendien de toegang gratis, precies vandaag. In een cafeetje op de hoek hebben ze eindelijk een echte cappuccino. En door, we zijn bij de laatste voorstelling van de groep NT-Gent in Théâtre du Rond-Point, fantastisch en wat een energie. Ik zie deze voorstelling nu voor de tweede keer, maar het blijft prachtig. En dat we dan als afsluiter toch nog een tafeltje buiten bij Le 17.45 weten te bemachtigen.  

Parijs laat zich niet gemakkelijk uitpakken. Toch, als je eenmaal een cadeautje hebt gevonden, blijkt de verpakking zonder meer mooi en kun je ervan genieten.